Γαλλία: Η Κλιματική Αλλαγή Αρχίζει να Διαμορφώνει την Προεκλογική Αντλία

Σε μια Γαλλία που βλέπει να αυξάνονται τα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής, όπως πυρκαγιές και κύματα καύσωνα, το ζήτημα επανέρχεται στο προσκήνιο του πολιτικού διαλόγου. Οι πρόσφατες καταστροφές έχουν προκαλέσει σοβαρές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, οικονομικές δαπάνες και πλήγματα στον γεωργικό τομέα.

Στον απόηχο των προεδρικών εκλογών του 2027, ειδικοί και περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν ανησυχία, τονίζοντας ότι οι απαντήσεις της πολιτείας είναι ανεπαρκείς σε σύγκριση με την έκταση της κρίσης.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos που κοινοποιήθηκε το περασμένο καλοκαίρι, το 64% των Γάλλων ανησυχεί για την υγεία των αγαπημένων τους εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων, ενώ σχεδόν το μισό των ερωτηθέντων εκφράζει φόβους και για τη δική του υγεία. Το 79% ζητά από την κυβέρνηση προτάσεις και μέτρα για την ασφάλεια του πληθυσμού σε περιόδους καύσωνα.

Ωστόσο, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η πολιτική σκηνή δεν ανταποκρίνεται στην επιτακτικότητα των κοινωνικών αναγκών.

Η Anne Bringault, διευθύντρια του Climate Action Network στη Γαλλία, αναφέρει ότι τα πολιτικά κόμματα φαίνεται να έχουν απομακρυνθεί από την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Υποστηρίζει πως η πολιτική ανταπόκριση δεν ευθυγραμμίζεται ούτε με την σοβαρότητα του ζητήματος ούτε με τις προσδοκίες της κοινωνίας.

Ακόμα πιο αυστηρός είναι ο Jean-Marc Jancovici, ιδρυτής του The Shift Project, ο οποίος καταλογίζει στην πολιτική ηγεσία της Γαλλίας την «άρνηση» να παραδεχθεί τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Κατά τη γνώμη του, οι υποψήφιοι δεν έχουν συμπεριλάβει στη ατζέντα τους τη ριζική ανάγκη αλλαγής στην καθημερινότητα και την οικονομία.

Στις πολιτικές δυνάμεις της συντηρητικής και κεντρικής κατεύθυνσης, οι περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες φαίνεται να υποχωρούν σε σχέση με ζητήματα όπως η μετανάστευση και η ασφάλεια. Ο Édouard Philippe υπογραμμίζει την αναγκαιότητα της αποανθρακοποίησης και της προστασίας της βιοποικιλότητας αλλά χωρίς να προσφέρει συγκεκριμένο σχέδιο δράσης.

Αντίθετα, ο Gabriel Attal δίνει έμφαση στην αξιοποίηση της τεχνολογίας και της καινοτομίας, προτείνoντας ένα μείγμα πυρηνικής ενέργειας και ανανεώσιμων πηγών, ενώ υποστηρίζει την ίδρυση υπουργείου για το νερό.

Στην Αριστερά, οι περιβαλλοντικές προτάσεις φαίνονται πιο αναλυτικές, αλλά και εδώ οι αναλυτές διαβλέπουν εκλογικό οπορτουνισμό, με τα κόμματα να ανταγωνίζονται για την οικολογικά ευαίσθητη ψήφο.

Ειδική κριτική δέχεται το ακροδεξιό Rassemblement National για την αντίθεσή του σε «τιμωρητικές» οικολογικές πολιτικές και την προτίμησή του στην πυρηνική ενέργεια, αποκλείοντας την αιολική ενέργεια. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις θεωρούν ότι αυτή η στάση επικεντρώνεται περισσότερο στην επικοινωνία παρά στην ουσία.

Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται είναι αν οι Γάλλοι πολιτικοί θα κατορθώσουν να προχωρήσουν από τις διαπιστώσεις σε μακροχρόνιες και βιώσιμες λύσεις. Οι φετινές πυρκαγιές, οι καύσωνες και η ξηρασία δείχνουν ότι ο χρόνος περιορίζεται και η ανάγκη δράσης επιταχύνεται.

Διαβάστε ακόμα