
Στην τελική φάση εισέρχεται η νέα πρόσκληση για χρηματοδότηση, που φτάνει έως και 65 εκατομμύρια ευρώ, με στόχο έργα ύδρευσης. Σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, λήγει η προθεσμία υποβολής προτάσεων από δήμους και Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ενδιαφέρον είναι έντονο και δεν περιορίζεται μόνο στις περιοχές που παραδοσιακά πλήττονται από λειψυδρία, αλλά επεκτείνεται σε όλη τη χώρα.
Αρμόδιες πηγές μεταφέρουν ότι οι ανάγκες στα τοπικά δίκτυα είναι πολλές και ποικιλόμορφες: από έργα που θα ενισχύσουν την υδροδότηση και την αξιοποίηση νέων πηγών, μέχρι παρεμβάσεις που θα περιορίσουν τις απώλειες και θα ενισχύσουν τις υποδομές σε περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας. Το εύρος αυτών των αιτημάτων αποκαλύπτει τη σχετική μεταβολή στη συζήτηση για το νερό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ειδικοί σε διαδικασίες επισημαίνουν ότι αλλάζει σταδιακά και η «κουλτούρα» διαχείρισης των υδάτων. Οι δήμοι και οι φορείς αρχίζουν να βλέπουν το νερό όχι απλώς ως έναν αμετάβλητο φυσικό πόρο, αλλά ως έναν πολύτιμο πόρο που χρειάζεται προσεκτική παρακολούθηση και συντήρηση δικτύων, με στόχο τον περιορισμό απωλειών και τον έγκαιρο σχεδιασμό. Η πίεση που προκαλεί η λειψυδρία έχει δώσει ώθηση σε αυτή την αλλαγή, επισημαίνοντας προβλήματα που επί χρόνια ήταν στο περιθώριο.
Η νέα πρόσκληση των 65 εκατομμυρίων προέρχεται ουσιαστικά μετά από τη χρηματοδότηση 103 έργων σε 63 δήμους, με συνολικό κόστος 142 εκατομμύρια ευρώ, που πραγματοποιήθηκε τους τελευταίους 12 μήνες. Παράλληλα, υπάρχουν δύο ακόμη χρηματοδοτικά εργαλεία, ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ για νησιωτικές περιοχές με πληθυσμό άνω των 3.500 ατόμων και 20 εκατομμυρίων ευρώ για ορεινές περιοχές, με αποτέλεσμα ο συνολικός προϋπολογισμός για τις νέες παρεμβάσεις ύδρευσης να φτάνει τα 115 εκατομμύρια ευρώ.
Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα προκύπτει μετά την ένταξη των έργων. Η εμπειρία στην Ελλάδα έχει δείξει ότι η επιτυχής χρηματοδότηση δεν εγγυάται απαραίτητα και την ταχεία εκτέλεση. Καθυστερήσεις στις μελέτες, εκκρεμότητες στην αδειοδότηση, παρατάσεις στις διαγωνιστικές διαδικασίες και περιορισμένη τεχνική ικανότητα ορισμένων μικρότερων δήμων μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνια αναμονή ενός ώριμου σχεδίου χρηματοδότησης.
Γι’ αυτόν τον λόγο, η επόμενη φάση απαιτεί προσεκτό συντονισμό μεταξύ υπουργείων, δήμων, ΔΕΥΑ και συναφών υπηρεσιών, καθώς και εντατική παρακολούθηση των εξελίξεων των παρεμβάσεων. Σε μια εποχή όπου η λειψυδρία αποκτά μόνιμο χαρακτήρα, το ζητούμενο είναι όχι μόνο η ανοικτή πρόσκληση για επιπλέον χρηματοδοτήσεις, αλλά και η μετατροπή των χρημάτων σε λειτουργικά έργα σε εύλογο χρόνο. Στο θέμα του νερού, η απόσταση ανάμεσα στην απόφαση και την υλοποίηση είναι καθοριστικής σημασίας για την ανθεκτικότητα μιας περιοχής.
Διαβάστε ακόμη