TotalEnergies και η πρωτοποριακή επένδυση 100 εκατ. στην ανακύκλωση πλαστικών

Σε ένα υπόστεγο κοντά στο πρώην διυλιστήριο της TotalEnergies στο Grandpuits-Bailly-Carrois, οι μπάλες των 500 κιλών, που μοιάζουν με παράξενα καλυμμένα σάκους, αποκαλύπτουν την πραγματικότητα μιας ανακυκλωτικής διαδικασίας: πλαστικά απορρίμματα συλλέγονται από την εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων Paprec και τον οικολογικό οργανισμό Citeo. Αυτά τα υπολείμματα, όπως θραύσματα από κεσεδάκια γιαουρτιού και απομεινάρια σακουλών πατατάκια, προορίζονται για χημική ανακύκλωση, η οποία θα δώσει μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτά τα υλικά. Η TotalEnergies έχει στρέψει την εγκατάσταση του Grandpuits προς μια νέα κατεύθυνση, καθώς το 2021 σταμάτησε τη διύλιση αργού πετρελαίου.

Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Le Figaro, η μονάδα που ειδικεύεται στη χημική ανακύκλωση είναι ένα από τα κορυφαία προγράμματα της εγκατάστασης, συνδυασμένη με ένα βιοδιυλιστήριο που αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία σύντομα. Αυτή η πρωτοβουλία, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Plastic Energy, απαιτεί επένδυση 100 εκατομμυρίων ευρώ και προορίζεται για την επεξεργασία πιο περίπλοκων απορριμμάτων, στα οποία η μηχανική ανακύκλωση δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Αυτού του είδους η επεξεργασία είναι κρίσιμη, καθώς περίπου το 75% των πλαστικών αποβλήτων στη Γαλλία δεν ανακυκλώνεται και οι περισσότερες ποσότητες καταλήγουν σε χωματερές ή καίγονται.

Στη διαδικασία, τα απορρίμματα θερμαίνονται στους 400 °C, δημιουργώντας ένα κόκκινο υγρό, το έλαιο πυρόλυσης Tacoil. Στη συνέχεια, αυτό το προϊόν μεταφέρεται σε εγκαταστάσεις της TotalEnergies στην Αμβέρσα, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή νέων πλαστικών ή άλλων υποπροϊόντων καυσίμου. «Όταν βάζουμε έναν τόνο Tacoil στη μονάδα ατμοπυρόλυσης, προσφέρουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί ένα τόνο λιγότερης νάφθα», τονίζει η Βαλερί Γκοφ, υπεύθυνη ανανεώσιμων καυσίμων στην εταιρεία.

Ωστόσο, η διαδικασία αυτή έχει δημιουργήσει αντιπαραθέσεις. Ο Αντριέν Κορνέ, εκπρόσωπος του συνδικάτου CGT, την χαρακτηρίζει ως «πράξη greenwashing», περιορίζοντας τις ευθύνες της TotalEnergies για την παραγωγή πλαστικών. Παρόμοια κριτική εκφράζει και ο Μπαστιάν Λορ από τη ΜΚΟ Zero Waste France, ο οποίος προειδοποιεί για την παραπλανητική φύση της χημικής ανακύκλωσης.

Σταγόνα στον ωκεανό

Παρά την φιλοδοξία του Grandpuits να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος των πλαστικών αποβλήτων, η πραγματικότητα παραμένει περιορισμένη. Η εγκατάσταση θα μπορεί να επεξεργάζεται μόλις 15.000 τόνους απορριμμάτων ετησίως, ένας αριθμός ασήμαντος συγκριτικά με τα 5,7 εκατομμύρια τόνους πλαστικών που παράγονται στη Γαλλία το 2024. Στη διάρκεια της εβδομάδας, η παραγωγή του Grandpuits επαρκεί μόνο για τρία ή τέσσερα φορτηγά.

«Το κλειδί είναι να αποδείξουμε την αποτελεσματικότητα της τεχνολογίας», επισημαίνει ο Γκιγιόμ Αλιό, διευθυντής της εγκατάστασης. Παρ’ όλα αυτά, η ανάπτυξη μιας πλήρους αλυσίδας ανακύκλωσης παραμένει προκλητική, ειδικά με τις καθυστερήσεις άλλων έργων στον τομέα. Ενδέχεται να επηρεαστεί και από την αυστηρή νομοθεσία της ΕΕ που απαιτεί την ανάπτυξη προτύπων για την ποσοτικοποίηση της ανακυκλωμένης ύλης που παράγεται μέσω αυτών των διαδικασιών.

«Η πυρόλυση θα πρέπει να επεκταθεί παγκοσμίως, καθώς αν δεν συμβεί στην Ευρώπη, θα γίνει αλλού», σχολιάζει ο Ζαν-Ιβ Ντακλέν, εκφράζοντας την ανησυχία του για την αγορά καθαρών πλαστικών που επικρατεί στην Κίνα. Σίγουρα, η πρόκληση αφορά και τη πρόσβαση σε επαρκείς ποσότητες αποβλήτων, καθώς η διαλογή παραμένει θολή και κατακερματισμένη.

Διαβάστε επίσης