
Αμέσως μετά την 28η Οκτωβρίου 1940, η Ελλάδα διεκδίκησε την προσοχή των αυστραλιανών εφημερίδων. Τα δημοσιεύματα επικέντρωναν την προσοχή τους στον καρδιοχτύπι του ελληνικού λαού και τους «γενναίους» μαχητές, με τίτλους που αναδείκνυαν την αντοχή των Ελλήνων και τις αδιασάλευτες γραμμές τους. Στις 31 Οκτωβρίου, η Courier Mail από το Μπρισμπέιν ανακοίνωσε ότι οι ελληνικές δυνάμεις παρέμεναν ανέπαφες, λίγες ώρες αφού η Ιταλία διακήρυττε θριάμβους. Η Worker του Κουίνσλαντ επίσης ανέφερε στις 29 Οκτωβρίου την υποστήριξη των Βρετανών προς τους Έλληνες στην αντίσταση κατά της ιταλικής επιθετικότητας.
Στη Βόρεια Αμερική, το Καναδικό Πολεμικό Μουσείο κρατά στα αρχεία του το κείμενο της ιταλικής διακοίνωσης προς την Ελλάδα, όπως δημοσιεύτηκε στους New York Times στις 29 Οκτωβρίου 1940, καθώς και άρθρο στην Globe and Mail με τον τίτλο «We Fight A Common Foe», στο οποίο ο Βασιλιάς και ο Τσόρτσιλ διαβεβαίωναν τους Έλληνες ηγέτες. Την ίδια ημέρα της εισβολής, η Le Devoir του Μόντρεαλ ενημέρωσε ότι η ιταλική επίθεση στην Ελλάδα είχε ξεκινήσει.
Ανασκόπηση του τουρκικού Τύπου εκείνης της εποχής αποκαλύπτει ότι η ιταλική εισβολή είχε ευρύ αντίκτυπο. Η εφημερίδα Ulus σημείωσε ότι ο ελληνικός στρατός αντιστέκεται και ότι το ηθικό του ελληνικού λαού είναι υψηλό. Η κάλυψη δεν περιορίστηκε μόνο σε στρατιωτικά ζητήματα, αλλά και στην ψυχολογική κατάσταση του ελληνικού λαού.
Με τις ΗΠΑ να τηρούν ουδέτερη στάση, τα επόμενα χρόνια τα editorial τους διατηρούσαν έντονα φιλελληνικό ύφος.
Ο New York Times σε editorial με τίτλο «The Fighting Greeks» απέδωσε την ελληνική αντίσταση, εν μέρει, στο δύσβατο ορεινό τοπίο, αλλά και στην ακαταμάχητη θέληση του ελληνικού λαού, όπως αυτή παρατηρήθηκε από τους Έλληνες της Νέας Υόρκης.
Η St. Louis Dispatchείχε σχεδιαστεί ως ταχεία και εύκολη νίκη, μετατράπηκε σε ήττα εξαιτίας της περίφημης αντίστασης του ελληνικού λαού. Η Philadelphia Inquirer εξέφρασε ότι οι Έλληνες του 1940 αποτέλεσαν τους απόγονους των αρχαίων ηρώων, αποδεικνύοντας ότι ο Άξονας δεν είναι ανίκητος, προσφέροντας ελπίδα σε μία εποχή γεμάτη απελπισία.
Το ραδιόφωνο ήταν το κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης της εποχής. Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ανήγγειλε νωρίς το πρωί της 28ης Οκτωβρίου την έναρξη των εχθροπραξιών με ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου. Στο ίδιο πλαίσιο, ο Μεταξάς απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό μέσω ραδιοφώνου την ίδια ημέρα. Στις ΗΠΑ, τηλεγραφήματα του Associated Press από την Αθήνα, που μεταδόθηκαν στις 28 Οκτωβρίου, αναφέρονταν επίσης σε ανακοινώσεις του CBS και σε ανταπάντηση γερμανικού ραδιοφώνου.
Η τηλεόραση, ως μέσο πληροφόρησης, ακόμη δεν είχε καθιερωθεί στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ. Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις είτε ήταν πειραματικές είτε είχαν διακοπεί λόγω πολέμου. Έτσι, το ραδιόφωνο και οι εφημερίδες ήταν τα μέσα που διαβίβαζαν τις ειδήσεις σε όλη την υφήλιο.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1940, ο πρόεδρος Ρούσβελτ ενημέρωσε τον Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ότι όλοι οι ελεύθεροι λαοί εντυπωσιάζονται από την γενναιότητα και την αταλάντευτη στάση του ελληνικού έθνους. Ο ίδιος ο εχθρός αναγνώρισε την ανδρεία: ο Χίτλερ, σε ομιλία του στο Ράιχσταγκ στις 4 Μαΐου 1941, δήλωσε ότι μόνο οι Έλληνες πολέμησαν με πραγματικό θάρρος και απόλυτη περιφρόνηση για τον θάνατο. Αυτή η δήλωση, φυσικά, έγινε μετά τη νίκη των γερμανικών δυνάμεων.
Από την Αυστραλία μέχρι τις ΗΠΑ και την Τουρκία, η διεθνής κάλυψη του 1940 αποτύπωσε την εικόνα μιας μικρής χώρας που στέκεται όρθια στις αντιξοότητες, προσφέροντας ελπίδα ότι η Αξόνας δεν είναι ανίκητος.
Δείτε επίσης: