
Το διάσημο αίνιγμα σχετικά με τα φτερά και το ατσάλι αποκαλύπτει μια αναπάντεχη επιστημονική προσέγγιση.
Πρόκειται για ένα από τα πιο κλασικά αινίγματα που όλοι έχουμε ακούσει στην παιδική μας ηλικία. Πιο βαρύ είναι ένα κιλό φτερά ή ένα κιλό ατσάλι; Όλοι υποθέτουμε ότι η απάντηση είναι προφανής: και τα δύο ζυγίζουν το ίδιο, ένα κιλό. Ωστόσο, η φυσική κρύβει μια ανατροπή που μπορεί να επηρεάσει τη μέτρηση υπέρ του ατσαλιού.
Η αιτία της διαφοράς δεν έγκειται στο γεγονός ότι το ατσάλι είναι βαρύτερο ή ότι τα φτερά είναι πιο ελαφριά. Οταν συγκρίνουμε ένα κιλό και από τα δύο, η μάζα είναι ταυτόσημη. Το πρόβλημα ανακύπτει κατά τη μέτρηση στη Γη, όπου ο αέρας ασκεί δυνάμεις και σε ακίνητα αντικείμενα.
Για να κατανοήσουμε τη διαφορά, αρκεί να σκεφτούμε τον όγκο που καταλαμβάνουν τα δύο υλικά. Το ένα κιλό ατσαλιού χωράει σε ένα μικρό κομμάτι, ενώ το ένα κιλό φτερών απαιτεί πολύ μεγαλύτερο χώρο, ακόμα κι αν πιεστούν.
Αυτό είναι και το κλειδί. Ο αέρας γύρω μας δεν είναι απλώς ένα κενό για τα αντικείμενα που βρίσκονται μέσα του. Έχει μάζα και ασκεί ανοδική δύναμη σε αυτά, φαινόμενο που ονομάζεται άνωση. Το ίδιο συμβαίνει και στο νερό, όπου ένα αντικείμενο επιπλέει και δείχνει χαμηλότερο βάρος.
Επειδή τα φτερά χρειάζονται περισσότερο χώρο, απομακρύνουν περισσότερη ποσότητα αέρα από ό,τι το ατσάλι, πράγμα που σημαίνει ότι δέχονται μεγαλύτερη ανοδική δύναμη. Αυτό οδηγεί σε προφανή διαφορά στις μετρήσεις, με τα φτερά να δείχνουν ελάχιστα λιγότερο βάρος και το ατσάλι ελάχιστα περισσότερα.
Η διαφορά είναι τόσο μικρή που είναι αδύνατο να φανεί σε μια συνηθισμένη ζυγαριά. Ωστόσο, είναι αντικειμενικά υπαρκτή και μπορεί να έχει σημασία σε ακριβείς μετρήσεις.
Αν υποθέσουμε ότι τοποθετούμε το ένα κιλό φτερών και το ένα κιλό ατσαλιού σε μία ζυγαριά σε περιβάλλον χωρίς αέρα, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Χωρίς την επίδραση της άνωσης, οι ενδείξεις δεν θα υπήρχε περίπτωση να διαφέρουν. Καθώς οι μάζες είναι ίσες και βρίσκονται υπό την ίδια βαρυτική έλξη, η ζυγαριά θα παρέμενε ισορροπημένη.
Αυτή η ιδέα δεν μένει μόνο στη θεωρητική σφαίρα. Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2014 («The Weight of Iron and Feathers», περιοδικό Physics Education), οι ερευνητές G. Zendri, L. M. Gratton και S. Oss από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Τρέντο στην Ιταλία, πείραξαν το φαινόμενο χρησιμοποιώντας ένα λεπτό φύλλο μπρούντζου και διογκωμένη πολυστερίνη αντί για ατσάλι και φτερά. Οι δύο αυτοί συμμετέχοντες ισορροπούσαν αρχικά στη ζυγαριά. Όταν όμως οι ερευνητές αφαιρούσαν αέρα από τον θάλαμο, η ισορροπία αλλαζε.
Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους επιβεβαίωσαν ότι ο αέρας επηρεάζει ακόμη και τις πιο προσεκτικά ρυθμισμένες μετρήσεις. Για το λόγο αυτό, το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) τονίζει τη σημασία της μέτρησης της άνωσης του αέρα κατά την εκτίμηση της μάζας.
Το ερώτημα αυτό εξαρτάται από τους ορισμούς που χρησιμοποιούμε για τον όρο «βαρύτερο». Αν μιλάμε για μάζα, τότε ένα κιλό φτερών και ένα κιλό ατσαλιού είναι απολύτως ίσα. Εάν όμως αναφερόμαστε στις ενδείξεις που δείχνει μια ζυγαριά σε περιβάλλον ατμόσφαιρας, τότε το ατσάλι μπορεί να φαίνεται ελάχιστα βαρύτερο, εξαιτίας της μικρότερης άνωσης.
Έτσι, ένα φαινομενικά απλό αίνιγμα αποδεικνύεται πολύ πιο περίπλοκο. Τα φτερά δεν γίνονται ελαφρύτερα και το ατσάλι δεν αποκτά βάρος. Είναι ο αέρας που επηρεάζει ελαφρά το αποτέλεσμα της μέτρησης.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ