
Ο Δημήτρης Μπέζας, πατέρας της αδικοχαμένης Φραντζέσκας Μπέζα, βρέθηκε στο δικαστικό μέγαρο κρατώντας φωτογραφία της κόρης του, κατά την 30ή συνεδρίαση της δίκης που αφορά την τραγωδία στα Τέμπη. Σε μια συγκινητική στιγμή, εξέφρασε τη θλίψη και την οργή του καθώς παρακολουθούσε τις άδειες θέσεις του εδώλιου των κατηγορουμένων, όπου βρίσκονται οι Σπυρίδων Πατέρας και Παύλος Κουζής.
«Να βλέπω τόσες καρέκλες άδειες στις θέσεις κατηγορουμένων. Αυτή ήταν η κόρη (δείχνει σε φωτογραφία). Εγώ έτσι σας την παρέδωσα. Θέλετε να δείτε πώς μου την παραδώσατε! Της έλεγα μην πάρεις ΚΤΕΛ, πάρε το τρένο που είναι ασφαλέστερο. Όλοι οι αρμόδιοι ήξεραν και δεν έκαναν τίποτα. Είναι δύο γραμμές. Αν δεν μπορούμε να τις διατηρήσουμε σε μια κατάσταση, αυτό με ξεπερνάει. Μια ευθιξία χρειάζεται. Κατάστρεψαν τη ζωή των παιδιών μου και των υπολοίπων», δήλωσε με πόνο και αγανάκτηση.
Ο Δημήτρης συνέχισε, ανησυχώντας για την απουσία σαφούς αναφοράς στις αιτίες της τραγωδίας στη δικογραφία που έχει παραδοθεί. «Μας παρέδωσαν μια δικογραφία, τόμο. Δεν διάβασα κάπου μέσα τα αίτια, πώς πέθανε η κόρη και πώς έγινε. Δεν αναφέρει ούτε πώς σκοτώθηκε, ούτε για ποιον λόγο. Μετά εμπόδια, καθυστερήσεις. Λες και ήταν ένα γεγονός που συμβαίνει κάθε μέρα. Η σύγκρουση ήταν ένα επακόλουθο παραλείψεων. Βαρέθηκα να ακούω να μου λένε πως είμαι αξιοπρεπής. Δεν θέλω να είμαι αξιοπρεπής. Αξιοπρέπεια δεν είναι να διαχειρίζεσαι τη δολοφονία του παιδιού σου. Θέλω να είμαι κάτι άλλο και δεν θέλω να το πω. Το πρόβλημά μου είναι ότι δεν έχω τη μικρή μου και δεν την έχω γιατί είστε άχρηστοι (κλαίγοντας)».
Στο αποκορύφωμα της κατάθεσης του, επεσήμανε τη σημασία της λογοδοσίας: «Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Υπάρχουν βαρύτατα στοιχεία γι’ αυτά που έπρεπε να γίνουν και δεν έγιναν. Οι νόμοι κάποια πράγματα δεν τα αναγνωρίζουν. Αυτό το οποίο ευελπιστώ, τουλάχιστον εκεί που πρέπει και όπως πρέπει, ώστε οι τωρινοί και οι επόμενοι να διασφαλίσουν την ασφάλεια. Να χάνουν οι υπεύθυνοι τον ύπνο τους μήπως γίνει η… στραβή».
Κλείνοντας, ο Δημήτρης Μπέζας τόνισε την ανάγκη για υπευθυνότητα: «Απαιτώ, δε ζητώ, όσοι θα έχουν θέσεις ευθύνης να χάνουν τον ύπνο τους μόνο με την ιδέα μη γίνει “στραβή”. Να σκέφτονται αυτούς που είναι ζωντανοί, ώστε να μην έχουν την ίδια μοίρα».