
Η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam εκφράζει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις αυξανόμενες απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για περιορισμούς στις δημόσιες δαπάνες, οι οποίες έχουν τετραπλασιαστεί από το 2018. Αυτές οι πιέσεις, σύμφωνα με την Oxfam, ενδέχεται να μας επαναφέρουν σε συνθήκες αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής που θύμισαν οικονομικά προγράμματα της δεκαετίας του ’80, τα οποία είχαν σοβαρές αρνητικές συνέπειες για την κοινωνία.
Η Oxfam αναφέρει ότι οι περιορισμοί αυτοί συνοδεύονται από «εξασθένιση της προστασίας των κοινωνικών δαπανών στο πλαίσιο των προγραμμάτων δανεισμού του ΔΝΤ». Αυτές οι περικοπές επηρεάζουν κρίσιμες υπηρεσίες όπως η υγεία και η παιδεία, επιβαρύνοντας κυρίως τις ευάλωτες κοινότητες σε χώρες που λαμβάνουν δάνεια από τον οργανισμό.
Σε πρόσφατη ανάλυση, η Oxfam σημειώνει ότι οι στόχοι για τη μείωση των δημοσίων δαπανών που απαιτεί το ΔΝΤ έχουν αυξηθεί από 0,21% σε 0,85% του ΑΕΠ μέχρι το 2025, υποδεικνύοντας μια σημαντική αύξηση. Η οργάνωση προειδοποιεί ότι το Ταμείο μπορεί να προχωρήσει ακόμα παραπέρα, επιβάλλοντας αυστηρές δημοσιονομικές προσαρμογές από την έναρξη των προγραμμάτων, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεσες περικοπές.
Ο Νάμπιλ Άμπντο, ανώτερος σύμβουλος της Oxfam, τονίζει ότι αυτό θυμίζει την «ατυχή προσέγγιση της ‘θεραπείας σοκ’» του παρελθόντος, επισημαίνοντας ότι η επιβολή πολιτικών λιτότητας πριν από οποιαδήποτε αξιολόγηση των επιπτώσεων μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. «Η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας πριν απ’ όλα είναι σαν να ζητείται από χώρες να καταπιούν μονομιάς ένα ολόκληρο μπουκάλι δηλητήριο, που ξέρουμε ήδη ότι είναι βλαβερό σε μικρές δόσεις», δήλωσε.
Ο κ. Άμπντο προσθέτει ότι οι χώρες θα μπορούσαν να βρεθούν μπροστά σε μια κατάσταση όπου η ικανότητά τους να αντέχουν οικονομικά σο shocks μειώνεται λόγω της έλλειψης βασικών υποδομών, όπως είναι οι γιατροί και οι εκπαιδευτικοί.
Ενόψει της προγραμματισμένης συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, η Oxfam καλεί τα μέλη του να απορρίψουν την επιστροφή σε πολιτικές προσαρμογής του παρελθόντος και να διασφαλίσουν ότι τα προγράμματα δανεισμού δεν θα εντείνουν τις ανισότητες. Η οργάνωση υπογραμμίζει την ανάγκη επιβολής εναλλακτικών πολιτικών, όπως η προοδευτική φορολογία για πιο εύπορες ομάδες και τις υπερκερδείς επιχειρήσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί μια βιώσιμη ροή εσόδων και να μην οδηγηθούν εκατομμύρια άνθρωποι στη φτώχεια.