
Το 70% περίπου των τελευταίων αιτήσεων ασύλου από Μαροκινούς παράνομους μετανάστες στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα στη Βόρεια Αφρική, αναφέρεται ότι βασίζεται σε διώξεις εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας, σύμφωνα με πληροφορίες από την ισπανική αστυνομία. Η αλλαγή αυτή παρατηρείται μετά την αύξηση των παράνομων μεταναστευτικών ροών στα τέλη Ιουλίου, όταν οι αιτούντες επικαλούνταν αρχικά κυρίως οικονομικούς λόγους.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας ABC, που παραθέτει στοιχεία από την Εθνική Αστυνομία, σχεδόν το 95% των αιτήσεων που είναι υπό εξέταση προέρχεται από Μαροκινούς. Για τις περιπτώσεις που έχουν ήδη εξεταστεί, το ποσοστό απόρριψης αγγίζει σχεδόν το 99%.
Οι αστυνομικές αρχές έχουν εντοπίσει τουλάχιστον 19 περιπτώσεις προσφύγων που μπήκαν στη Θέουτα κατά το περιστατικό του Ιουλίου και έλαβαν θετική απόφαση, εκ των οποίων σε πέντε οι αιτήσεις εγκρίθηκαν με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό τους.
Ο Ραούλ Πιέρα, εκπρόσωπος της Ενιαίας Αστυνομικής Συνδικαλιστικής Ένωσης (SUP) στη Θέουτα, σημείωσε ότι σε πρόσφατες αιτήσεις, το ποσοστό όσων επικαλούνται την ομοφυλοφιλία φτάνει έως και το 90%. Αρχικά, οι αιτούντες προέβαλαν λόγους όπως η ανεργία ή η επιθυμία επανένωσης με τις οικογένειές τους, ωστόσο η εκτίμηση ότι οι οικονομικοί λόγοι δεν θα γίνουν αποδεκτοί άλλαξε την προσέγγισή τους. «Στην αρχή δεν είχαν ενημερωθεί και δεν γνώριζαν τι έπρεπε να πουν. Όμως, η πληροφορία διαδόθηκε», παρατήρησε χαρακτηριστικά ο Πιέρα.
Αστυνομικές πηγές εκφράζουν υποψίες ότι κάποιοι από τους αιτούντες ενδέχεται να έχουν λάβει καθοδήγηση σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την πιθανότητα αποδοχής τους, ίσως από μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ). Παρά τις εικασίες, δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει διαπραχθεί καμία απάτη. Παράλληλα, η συγκέντρωση αιτήσεων που βασίζεται σε ισχυρισμούς περί ομοφυλοφιλίας εγείρει ερωτήματα για τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου.
Στο Μαρόκο, οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις επιδιώκονται από τον νόμο και τιμωρούνται ποινικά με φυλάκιση από έξι μήνες έως τρία χρόνια. Στον αντίποδα, η ισπανική και η ευρωπαϊκή νομοθεσία αναγνωρίζουν τον τεκμηριωμένο φόβο δίωξης λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ως θεμελιώδη προϋπόθεση για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας.
Προβλέπεται ότι η επίκληση της ομοφυλοφιλίας από μόνη της δεν είναι αρκετή για την έγκριση μιας αίτησης. Οι αρμόδιες αρχές αξιολογούν τη συνέπεια των ισχυρισμών, τις προσωπικές συνθήκες του κάθε αιτούντος και τους πιθανούς κινδύνους σε περίπτωση επιστροφής τους στη χώρα τους. Οι διαδικασίες περιλαμβάνουν συνεντεύξεις και έλεγχο σχετικών εγγράφων.
Από τα στοιχεία που παρέχονται από τον υπουργό Εσωτερικών της Ισπανίας, Φερνάντο Γκράντε-Μαρλάσκα, ένα απλό επιχείρημα δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την παροχή προστασίας. Όπως ανέφερε, απαιτούνται «μια αρχή αντικειμενικής και σαφούς απόδειξης» καθώς και «ένα ελάχιστο σοβαρών αποδεικτικών στοιχείων».
Σύμφωνα με κυβερνητικά δεδομένα, σχεδόν 1.200 αιτήσεις διεθνούς προστασίας έχουν κατατεθεί από τις αφίξεις στο τέλος Ιουλίου, εκ των οποίων περίπου 700 έχουν ήδη εξεταστεί και ολοκληρωθεί. Εκτιμάται ότι περίπου 10.000 από τους ανθρώπους που διασχίζουν τη Θέουτα στις 30 και 31 Ιουλίου παραμένουν στον θύλακα, με ορισμένους να ζουν σε ανεπίσημα καταλύματα ή απομακρυσμένες περιοχές. Άλλοι έχουν επιστρέψει στο Μαρόκο είτε οικειοθελώς είτε μέσω άλλων διαδικασιών.
Η διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων συνεχίζεται από την Υπηρεσία Ασύλου και Προσφύγων, η οποία αξιολογεί ξεχωριστά κάθε περίπτωση. Η απόρριψη μιας αίτησης δεν συνεπάγεται αυτόματα την άμεση απομάκρυνση του αιτούντος, καθώς προηγείται η επίσημη γνωστοποίηση της απόφασης. Μερικοί μπορεί επίσης να επιλέξουν να αλλάξουν τη διαμονή τους ή να προσφύγουν δικαστικά κατά της απόφασης, αν και το ποσοστό αυτών που επιλέγουν αυτή τη διαδικασία θεωρείται πολύ χαμηλό.