Ευρωπαϊκές ενώσεις αιτούνται καθυστέρηση στην εφαρμογή του Κανονισμού για το Μεθάνιο

Από το 2027, οι νέες υποχρεώσεις του κανονισμού EUMR θα αρχίσουν να ισχύουν, αλλά οι λεπτομέρειες για την απαραίτητη συμμόρφωση παραμένουν αδιευκρίνιστες. Οι αρμόδιοι φορείς επισημαίνουν πως η Επιτροπή δεν έχει διενεργήσει μια πλήρη αξιολόγηση της αναγκαιότητας της συμμόρφωσης, ούτε έχει εξετάσει τις πιθανές επιπτώσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η εφαρμογή αυτών των κανόνων συνιστά σημαντική πρόκληση για την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τη βιομηχανία. Οι παρούσες υποστηρικτικές πρωτοβουλίες προς τα κράτη μέλη είναι ευπρόσδεκτες, αλλά δεν επαρκούν για την κατεύθυνση των εισαγωγών που θα αντιμετωπίσουν σοβαρούς κινδύνους από το 2027», αναφέρεται σε επιστολή.

Ο τομέας είναι αφοσιωμένος στη μείωση των εκπομπών μεθανίου και οι εισαγωγείς δηλώνουν έτοιμοι να συμμορφωθούν, ζητώντας ωστόσο τον απαραίτητο χρόνο και τα εργαλεία ώστε αυτή η διαδικασία να είναι εφικτή για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που απαιτεί η Ευρώπη.

Τα κράτη μέλη καλούνται να κατανοήσουν τις προκλήσεις που έρχονται με την προσαρμογή του ευρωπαϊκού μοντέλου εφοδιασμού στην διεθνή αγορά ενέργειας και στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τον κανονισμό EUMR.

Για το λόγο αυτό, οι ενδιαφερόμενοι φορείς ζητούν συγκεκριμένες τροποποιήσεις στον κανονισμό και μια τρίχρονη αναβολή εφαρμογής των απαιτήσεων του Κεφαλαίου V, ιδίως για τα άρθρα 28 και 29, ώστε να διασφαλιστεί η πρακτική και αποδοτική εφαρμογή τους. «Αυτή η αναβολή θα πρέπει να εφαρμοστεί μέσω δεσμευτικού νομικού μέτρου σε επίπεδο ΕΕ, γιατί οι μη δεσμευτικές συστάσεις δεν προσφέρουν νομική βεβαιότητα», τονίζεται.

Η πρόταση δεν αποσκοπεί στην αποδυνάμωση του κανονισμού, αλλά αναζητά τρόπους ώστε οι νέες υποχρεώσεις να είναι πράγματι υλοποιήσιμες. Η αναβολή θα επιτρέψει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών και την ανάπτυξη λύσεων που θα διασφαλίσουν τη συμμόρφωση.

Σημαντικές είναι οι σκοποί που πρέπει να επιτευχθούν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όπως η ολοκλήρωση πλαισίων διαπίστευσης και πιστοποίησης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, η ανάπτυξη παγκόσμια εφαρμόσιμων λύσεων και η εξασφάλιση νομικής σύγκλισης μεταξύ των κρατών μελών.