Πολιτική αστάθεια στο Ισραήλ: Διαβουλεύσεις, πιθανές διασπάσεις και νέες εκλογές στο προσκήνιο
Η πολιτική κατάσταση στο Ισραήλ παγιώνεται σε αβεβαιότητα μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, διαψεύδοντας τις προσδοκίες εκείνων που ανέμεναν τον άμεσο τερματισμό της πρωθυπουργίας του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Παρά το γεγονός ότι κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος απέναντι στον πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Γκάντι Άιζενκοτ, η αδυναμία του να συγκεντρώσει τις 61 απαιτούμενες έδρες στην Κνέσετ δημιουργεί ξανά προϋποθέσεις αστάθειας, ωθώντας τη χώρα σε μια επανάληψη του φαύλου κύκλου εκλογών, με αυτήν να είναι η έκτη κατά σειρά τα τελευταία επτά χρόνια.
Διακυβέρνηση και αριθμητική των εδρών
Η κατανομή των 120 εδρών συνιστά έναν περίπλοκο γρίφο. Το δεξιό στρατόπεδο υπό την ηγεσία του Νετανιάχου κατάφερε να συγκεντρώσει 53 έδρες, με το Λικούντ να κερδίζει 26, τον Ενωμένο Ιουδαϊσμό της Τορά 7, την Εβραϊκή Ισχύ 7, το Σας 7 και τον Θρησκευτικό Σιωνισμό 6. Αντίθετα, ο συμμαχία του Γκάντι Άιζενκοτ πέτυχε 48 έδρες, εκ των οποίων 21 ανήκουν στο κόμμα Γιασάρ, 12 στο Μαζί, 8 στους Δημοκράτες και 7 στο Ισραήλ το Σπίτι μας. Επιπλέον, τα αραβικά κόμματα εξασφάλισαν 19 έδρες, με την Κοινή Λίστα να κερδίζει 12 και το Ράαμ 7.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επαναβεβαίωσε την ανάγκη για μια ισχυρή, δεξιά και εθνικιστική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του, αποκλείοντας κατηγορηματικά τη συνεργασία με αραβικά κόμματα. Για να επιτύχει την πλειοψηφία, στοχεύει στην προσέλκυση του κόμματος Μαζί με τον Ναφτάλι Μπένετ και του Ισραήλ το Σπίτι μας του Αβίγκντορ Λίμπερμαν, ηγέτες των οποίων ανήκουν αυτή τη στιγμή στον αντίπαλο συνασπισμό. Από την άλλη, ο Γκάντι Άιζενκοτ τόνισε ότι ο Νετανιάχου δεν έχει πλέον τη λαϊκή στήριξη που απαιτείται. Επιπλέον, κατηγόρησε τον Νετανιάχου για επιχείρηση απονομιμοποίησης της εκλογικής διαδικασίας και δεσμεύτηκε να εμποδίσει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην ορκωμοσία της νέας Κνέσετ, υποστηρίζοντας: «Δεν θα επιτρέψω η ορκωμοσία της Κνεσέτ να καθυστερήσει έστω και κατά ένα εκατοστό από την προγραμματισμένη ημερομηνία».
Η στάση των αραβικών κομμάτων και οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις
Αν και ο Άιζενκοτ είχε αρχικά αποκλείσει συνεργασία με τα αραβικά κόμματα, οι εξελίξεις γύρω από την απομάκρυνση του Νετανιάχου τονίζουν την ανάγκη για επανακατάταξη των πολιτικών δυνάμεων. Η Κοινή Λίστα κάλεσε την αντιπολίτευση να επιδείξει πολιτική γενναιότητα, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Χωρίς εμάς, δεν μπορείτε να κερδίσετε. Με εμάς, μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα διαφορετικό μέλλον».
Μέσα στο στρατόπεδο του Άιζενκοτ, ο Γιαΐρ Γκολάν, επικεφαλής των Δημοκρατών, υποστηρίζει τη συνεργασία με τις αραβικές δυνάμεις. Ωστόσο, ο Άιζενκοτ εγείρει αυστηρούς όρους που περιλαμβάνουν την αναγνώριση του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους, την καταδίκη της Χαμάς και την υποχρεωτική θητεία, γεγονός που περιπλέκει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας βιώσιμης κυβερνητικής πλειοψηφίας, ιδίως μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου.
Οι πιθανές κατευθύνσεις για το μέλλον
Η διαδικασία προβλέπει ότι, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ θα ξεκινήσει διαβουλεύσεις για την επιλογή πρωθυπουργού, καλώντας τους πολιτικούς να διεξάγουν εποικοδομητικό διάλογο προκειμένου να αποφευχθούν νέες εκλογές. Η προθεσμία για την επίτευξη συμφωνίας αγγίζει τους 100 ημέρες. Με τα τρέχοντα δεδομένα, διαφαίνονται τέσσερις πιθανές προοπτικές:
Πρώτον, η δημιουργία κυβέρνησης υπό τον Νετανιάχου με υποστήριξη αποστατών από δεξιά κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο Νετανιάχου έχει καταφέρει στο παρελθόν να αποσπάσει βουλευτές από τους αντιπάλους του.
Δεύτερον, μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση ή μειοψηφική κυβέρνηση από τον Άιζενκοτ με τη στήριξη ή ανοχή των αραβικών κομμάτων. Αυτό το ενδεχόμενο θα μπορούσε να φτάσει τις 67 έδρες, αν και θα προκαλούσε σημαντικές πολιτικές αντιδράσεις.
Τρίτον, η διακυβέρνηση εθνικής ενότητας. Σαυτό το σενάριο, το Λικούντ θα συνεργαστεί με το Γιασάρ και άλλες πολιτικές δυνάμεις για να συγκεντρώσει περίπου 66 έδρες. Ωστόσο, αυτή η προοπτική φαίνεται μακρινή, καθώς θα απαιτούσε από τον Νετανιάχου να αποδεσμευτεί από τους ακροδεξιούς συμμάχους του και από την αντιπολίτευση να επιτρέψει τη διατήρηση συστημάτων εξουσίας.
Τέλος, η πιθανότητα προκήρυξης νέων εκλογών παραμένει ρεαλιστική αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Νετανιάχου θα συνεχίσει στη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Σύμφωνα με αναλύσεις, μια καινούργια εκλογική διαδικασία θα μπορούσε να ευνοήσει το Λικούντ, καθώς η ενσωμάτωσή των δεξιών ψηφοφόρων και των μικρότερων κομμάτων που δεν πέρασαν το εκλογικό όριο θα μπορούσε να ενισχύσει την επιρροή του.
Δείτε επίσης:
