
Μια εντυπωσιακή κολοκύθα, με βάρος παρόμοιο με μεγάλων ζώων, κέρδισε τις εντυπώσεις και τα ρεκόρ. Η κολοκύθα του Βρετανού Ίαν Πέιτον ζυγίζει 1.295,8 κιλά και αναγνωρίστηκε ως η βαρύτερη του κόσμου.
Ο 65χρονος κηπουρός από τη Βρετανία, Ίαν Πέιτον, τοποθέτησε το όνομά του στην ιστορία της κηπουρικής, καλλιεργώντας αυτή τη γιγαντιαία κολοκύθα, η οποία αναδείχθηκε στον καθιερωμένο διαγωνισμό ζύγισης γιγαντιαίων κολοκυθών στο Wargrave Nursery του Μπέρκσαϊρ, επιβεβαιώνοντας το παγκόσμιο ρεκόρ.
Ο Πέιτον δήλωσε πως άρχισε να υποψιάζεται την επιτυχία του όταν χρειάστηκε ένα τηλεσκοπικό ανυψωτικό μηχάνημα για να σηκώσουν την κολοκύθα και, όπως τόνισε, «άναψαν όλες οι προειδοποιητικές λυχνίες» του μηχανήματος, δείχνοντας ότι το βάρος ήταν υπερβολικό.
Ο κηπουρός γνώριζε σχετικά με το μέγεθος της κολοκύθας του, αλλά η αντίδραση του ανυψωτικού μηχανήματος επιβεβαίωσε τις υποψίες του. Συγκρίνοντας το βάρος της με αυτό ενός ενήλικου θηλυκού ιπποπόταμου, ο Πέιτον εξήγησε το σκληρό πρόγραμμα εργασίας που απαιτήθηκε, αφιερώντας καθημερινά πέντε έως έξι ώρες για τη φροντίδα της.
Μία από τις κεντρικές στρατηγικές του ήταν η ενθάρρυνση ανάπτυξης νέων ριζών σκάβοντας τμήματα των βλαστών, προκειμένου να απορροφήσουν περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Η κολοκύθα του αναπτυσσόταν 40 εκατοστά καθημερινά σε όλες τις κατευθύνσεις, απαιτώντας συνεχώς την προσοχή του για τη διατήρηση των ιδανικών συνθηκών.
Αυτό το ρεκόρ σηματοδοτεί και μια νέα πορεία για τον Πέιτον. Όλη του τη ζωή καλλιεργούσε κολοκύθες μαζί με τον αδελφό του, Στιούαρτ, ο οποίος πρόσφατα αποφάσισε να σταματήσει την ασχολία για να ταξιδέψει. Μαζί είχαν πετύχει να καλλιεργήσουν πέντε από τις δέκα βαρύτερες κολοκύθες στην ιστορία και είχαν κερδίσει τρεις φορές τον τίτλο παγκόσμιων πρωταθλητών, έξω από τις δέκα ευρωπαϊκές νίκες τους.
Η επιτυχία του Πέιτον, επιτυγχάνοντας το ρεκόρ χωρίς τη συνδρομή του αδελφού του, είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο ίδιος εξέφρασε την ικανοποίησή του, τονίζοντας ότι απέδειξε ότι μπορεί να επιτύχει και μόνος του. Με την κολοκύθα του, ένα βάρος σχεδόν 1.300 κιλών, κατέχει πλέον τις τρεις βαρύτερες κολοκύθες που έχουν καταγραφεί ποτέ ανήμερα αυτού του διαγωνισμού.
Ο Πέιτον έχει επίσης χιούμορ σχετικά με τον ανταγωνισμό με τους Αμερικανούς καλλιεργητές, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η κοινότητα αυτή ξεχωρίζει για την αλληλεγγύη και τις σχέσεις των συμμετεχόντων. Με την επίδοσή του αυτή, αποδεικνύει για ακόμα μια φορά την αξία της εμπειρίας, της αφοσίωσης και της καθημερινής προσπάθειας στην καλλιέργεια κολοκυθών.
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ