
Ο Κιζίλγιουρεκ δημοσίευσε ένα κείμενο που αποτυπώνει τις συγκλονιστικές εμπειρίες του και καταδικάζει τη συνεργασία οργανώσεων και κρατικών μηχανισμών που συνέβαλαν στην αιματοχυσία. Στην ανάρτησή του, αναφέρθηκε και στην κόρη του Τάσου Ισαάκ, Αναστασία, η οποία ήρθε στον κόσμο μετά τη δολοφονία του πατέρα της. «Πιστεύω ότι είναι χρέος όλων μας να ζητήσουμε συγγνώμη, τουλάχιστον από το ορφανό κορίτσι που ήρθε στον κόσμο με το όνομα Αναστασία», τόνισε.
Στη διάρκεια των γεγονότων, ο Κιζίλγιουρεκ βρισκόταν σε τηλεοπτικό στούντιο στη Λευκωσία και είδε ζωντανά τον ξυλοδαρμό του Ισαάκ, ο οποίος είχε προσπαθήσει να βοηθήσει έναν άλλον διαδηλωτή αλλά βρέθηκε περικυκλωμένος και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τους Γκρίζους Λύκους και άλλους φανατικούς. Τα συναισθήματά του ήταν έντονα: «Ντράπηκα που ήμουν Τουρκοκύπριος», σχολίασε, επισημαίνοντας ότι η βαρβαρότητα εκείνων των ημερών παρουσιαζόταν ως πράξη για λογαριασμό της τουρκοκυπριακής κοινότητας.
Επιπλέον, τρεις ημέρες αργότερα, ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκε εν μέσω μιας προσπάθειας να κατεβάσει την τουρκική σημαία, με την καταγραφή της σκηνής να φτάνει σε παγκόσμια εμβέλεια μέσω τηλεοπτικών μεταδόσεων.
Στην ανάλυσή του, ο Κιζίλγιουρεκ αναφέρει ότι μέλη των Γκρίζων Λύκων είχαν μεταφερθεί ειδικά για να καταστείλουν τους Ελληνοκύπριους διαδηλωτές, ενώ οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν ότι δεν θα μπορούσαν να καταγράψουν τα γεγονότα λόγω «ειδικών συνθηκών». Αναφέρει επίσης τις τεράστιες ομάδες εθνικιστών που περιφερόντουσαν με όπλα στα σύνορα της νεκρής ζώνης.
Ο Κιζίλγιουρεκ ασκεί σφοδρή κριτική και ενάντια στον τότε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος δεν δίστασε να φιλοξενήσει στο προεδρικό μέγαρο μέλη των Γκρίζων Λύκων, προσφέροντάς τους λεμονάδα και πλήρη υποστήριξη.
Εν τω μεταξύ, η σύζυγος του Τάσου Ισαάκ ήταν έγκυος κατά την περίοδο της δολοφονίας του και η κόρη τους, Αναστασία, ήρθε στη ζωή λίγες εβδομάδες αργότερα, με ανάδοχο τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρο Πάγκαλο. Το «Τραγούδι του Χελιδονιού», ερμηνευμένο από τη Χάρις Αλεξίου, συνδέθηκε με τη μνήμη τους και την απώλεια.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το 2008, καταδίκασε την Τουρκία για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συνδέονται με τις υποθέσεις Σολωμού και Ισαάκ, ενώ οι ύποπτοι δεν έχουν ακόμα λογοδοτήσει στη δικαιοσύνη τριάντα χρόνια μετά τα γεγονότα.
“Το καλοκαίρι που δολοφονήθηκαν ο Τάσος και ο Σολωμός ένιωσα μεγάλη ντροπή!
…
“Ξέρω καλά ότι σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχει κουλτούρα απολογίας. Όμως, όταν σκοτώθηκε ο Τάσος Ισαάκ, η κόρη του βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας της. Πιστεύω ότι είναι χρέος όλων μας να ζητήσουμε συγγνώμη – τουλάχιστον από το ορφανό κορίτσι που ήρθε στον κόσμο με το όνομα Αναστασία”.